Het briefje van 50 euro

Een bekende professor toonde aan zijn publiek een briefje van 50 euro voor hij zijn conferentie begon en vroeg: Wie wil dit graag? Iedereen stak de hand op.

Toen zei hij: ik ga dat briefje aan iemand van jullie geven, maar laat mij er eerst nog wat mee doen. Hij verkreukelde het biljet en vroeg: wie wil dit briefje nog? Alle handen gingen de lucht in. ‘Goed! Akkoord! Maar wat zeg je als ik er dit mee doe?’ Hij gooide het briefje op de grond en vertrappelde het zo erg dat het helemaal besmeurd was. Toen vroeg hij: ‘Wie wil dit biljet nog?’ Vanzelfsprekend gingen alle handen de lucht in.

50 euro

Toen zei hij: Vrienden, onthoud uit wat ik met dit briefje doe het volgende. Je wil dat briefje nog altijd. Omdat het besmeurd is, is het niet van waarde veranderd.

Je wordt als mens in je leven meerdere keren besmeurd, gekrenkt, afgeschreven, vertrapt door de mensen of door de gebeurtenissen in je leven dooreen geschud…… Dan heb je de indruk dat je niets meer betekent. Maar in de ogen van wie je liefhebben ben je niet veranderd. Welnu, de waarde van een mens hangt niet af van wat je doet of niet doet.       Je kan altijd herbeginnen en je doel bereiken Omdat je in wezen blijft wie je bent.

Nota op je prikbord.

Nota op je prikbord.

Het verhaal spreekt voor zich. We herkennen het allemaal. Voor een briefje van 50 euro is het duidelijk dat het zijn waarde blijft behouden. Dat is ook zo voor een mens. Hoe die er ook uitziet, wat die ook heeft meegemaakt, zijn ziel blijft even mooi, zijn levensdoel even belangrijk. Voor onszelf beseffen we dat vaak wel. In welke situatie we ook verzeild geraken, we blijven verlangen naar iemand die ons begrijpt en die ons graag ziet zoals we zijn. Als we kijken met de ogen van de ziel, zien we in iedereen een mens die het beste voor heeft, die een zoektocht aangaat, met de bedoeling te vinden. Als we met de ogen van de Liefde kijken, is ieder mens liefde waard.

Geplaatst in Tips & Tricks | Een reactie plaatsen

Patronen

Meer en meer mensen maken weer hun kleren zelf. Mij lijkt het een hele uitdaging, maar ik hoor ze er graag over vertellen. Hoe ze een patroon tekenen van een blouse, een kleedje, een broek. Hoe zorgvuldig dat in zijn werk gaat, want het moet precies passen. Als er ergens een centimeter of zelfs een paar millimeter te weinig of te kort is, past het hele kledingstuk niet meer. Het lijkt me hogere wiskunde. Wat er mensen vooral in aantrekt is de creativiteit: een eigen ontwerp dat in je hoofd zit kunnen omzetten in een reëel kledingstuk. En dan de voldoening achteraf om te kunnen zeggen tegen iedereen: dit kleedje, dat heb ik zelf gemaakt! Ik geloof wel dat, eens je het in de vingers hebt om een patroon te ontwerpen, het steeds makkelijker wordt en de uitdaging groter wordt om creatief te blijven en nieuwe ideeën te bedenken.

Een patroon voor een blouse

Een patroon voor een blouse

Ik ben wel vertrouwd met patronen. In mijn leven zijn er een hele hoop gegroeid. Ze passen er precies in en het is een automatisme geworden om in gelijkaardige situaties het geschikte patroon toe te passen. Door veel te oefenen word je daar heel bedreven in en oefening… ja die is er zeker geweest! Angst kan zo’n patroon zijn, bij mij speelt dat in elk geval vaak een rol. Bv. angst om mezelf te durven laten zien, vanuit het achterliggend idee dat ik wel niet de moeite waard zal zijn of niets bijzonders te vertellen heb. Dan is het moeilijker om de ruimte in te nemen die ik nodig heb. Als ik in een onbekende groep terecht kom, duurt het altijd een hele tijd eer ik vertrouwd genoeg ben om ‘gewoon’ te durven doen. Ik heb ontdekt dat dit een heel oud patroon is, vanuit de gedachte: niet opvallen, jezelf wegcijferen… dan kom je de minste weerstand tegen. Maar je kan dan ook onmogelijk jezelf zijn!

Het is de kunst om de patronen te doorzien en te ontmantelen. Het omgekeerde werk dus. Wat jaren en jaren gegroeid is en aangeleerd, wordt op den duur een routine, een beknotting van je vrijheid ook, al is het zeker gemakkelijk natuurlijk. Het is voorspelbaar, steeds meer van hetzelfde.

Boeiend wordt het als je de patronen ziet en de mechanismen doorkrijgt. Dan leer je zien waardoor ze uitgelokt worden, welke triggers er spelen, hoe ze zijn ontstaan en hoever ze teruggaan in jouw persoonlijke geschiedenis. Daardoor kan je anders kijken naar de situatie en jouw stereotype reactie loskoppelen van de gebeurtenis die ze heeft uitgelokt.

Bevrijd je van vaste patronen!

Bevrijd je van vaste patronen!

En dan ontstaat er ineens vrijheid. De banden zijn verbroken. En je kan gaan experimenteren met andere reacties, andere antwoorden geven op dezelfde situatie. Je ontdekt dat er niet 1 reactie is, maar dat er wel honderden zijn! En dat je niet steeds dezelfde hoeft te geven. Want als persoon verander je steeds en zijn er andere verschillende gedragingen die in een gelijkaardige situatie toch bij jou passen. Je leert op die manier jezelf steeds beter kennen. Je ziet onverwachte stukjes van jezelf, die diep verborgen zaten en nu ineens de kans krijgen om het daglicht te zien. Zo word je altijd meer een bevrijd, een kleurrijker persoon en groei je toe naar de volheid van wie je echt bent.

Geplaatst in Het leven zoals het is | Een reactie plaatsen

Een man in de put

Een man viel in een put en kon er niet meer uit.

Een meelevend iemand kwam langs en zei: ‘Ik voel met je mee.’

Een nuchter man kwam langs en zei: ‘Het is normaal dat iemand in zo’n put valt.’

Een wiskundige berekende hoe hij precies in de put was gevallen.

Een verslaggever vroeg: ‘Mag ik van jou vernemen hoe je in deze put terechtkwam?’

Een ander zei: ‘Je verdient de put.’

Een klager zei: ‘Je klaagt nu wel, maar heb je mijn put al gezien?’

Een optimist zei: ‘Het had veel erger kunnen zijn.’

Een pessimist zei: ‘Het zal nog veel erger worden.’

Een achtste man kwam voorbij, zag de man, pakte hem bij de hand en trok hem uit de put!

uit put halen

Enkele mijmeringen

Wat kunnen wij mensen rond de po(u)t draaien! Want inderdaad: je kan eenzelfde gegeven langs veel verschillende hoeken bekijken. Telkens krijg je een andere inkijk. En hoe je ook kijkt, er zit altijd een stukje waarheid in: jouw waarheid!

Toch maken we vaak het gegeven, het probleem, groter dan het is, groter en dus ook moeilijker om erover te geraken. Net of we ervan houden om het zolang mogelijk te rekken. Net of we genieten van het lijden, zowel van onszelf als van de ander. Net of we onszelf redenen willen geven tot klagen…

Vreemd toch, terwijl soms de oplossing erg eenvoudig kan zijn en één handeling voldoende is om het probleem te ontmijnen. Vaak helpt het al om gewoon de gedachten opzij te zetten,  bij je gevoel te komen en door je hart te volgen doen wat je te doen staat!

Maar we geloven niet graag dat het zo eenvoudig is. We willen het liever ingewikkeld en moeilijker en zwaar maken. Waarom? Omdat we zo belangrijker lijken? Omdat we meer aandacht krijgen? Omdat ons probleem ons belangrijk maakt en ‘recht’ geeft op medelijden? We geven zelfs vaak de indruk niet geholpen te willen worden, omdat we de oude situatie kennen en al wat nieuw is schrikt af, ook als het ons uit ons lijden verlost! Verandering is meestal schrikaanjagend!

Wat helpt is als we ons probleem ontdoen van alle franjes, wensen en gevoelens die er rond hangen en het voorstellen als een sec gegeven. Dat stelt ons in staat om het nuchter te bekijken langs alle kanten en dan de keuze te maken voor de meest efficiënte oplossing!

daadkracht

Geplaatst in Tips & Tricks | Een reactie plaatsen

De twee wolven

Op een avond vertelde een oude Cherokee-indiaan: ‘In een volk is er steeds een strijd aan de gang, een strijd tussen twee wolven. De ene is een kwade wolf. Hij is slecht. Hij bestaat  uit woede, egoïsme, leugen en hoogmoed.  De andere wolf is goed. Hij bestaat uit: vreugde, vrede, vriendschap, liefde en meeleven.’

Zijn kleinzoon dacht hierover na. Toen vroeg hij aan zijn grootvader: ‘Welke wolf zal het gevecht winnen?’

De oude Cherokee zei: ‘De wolf die je eten geeft.’

(een Indiaans verhaal)

de twee wolven

Enkele mijmeringen

In elk volk, in elk persoon… de strijd kennen we wel: wat doe ik best? Waar laat ik me door leiden? Vroeger stelde men het voor door een engeltje op je ene en een duiveltje op je andere schouder. Naar wie luister je? Wie heeft het in jouw leven voor het zeggen? Wie voed jij het meest?  Waar ben je het meest gelukkig mee?

De keuze kunnen we maken door streng en consequent onze gedachten te bewaken. Dat is een heel proces. We zijn zo vaak geneigd de negatieve dingen te zien en te benadrukken, van onszelf, van de anderen, van de regering, van ons land, van de wereld… En zo komen we in een leven terecht gericht op hetgeen ons als mens ondermijnt. Daar worden we niet gelukkig van…

Evenveel moeite kost het om het positieve te zien en dat te stimuleren. Meer lachen, meer relativeren… je wordt er zelf gelukkig van, en ook de anderen! In het begin vergt het zeker discipline om je te betrappen en je gedachten en je gedragingen om te buigen, maar al snel loont het heel erg de moeite! Want als je je perspectief verandert, verandert ook je wereld! Geef dus steeds meer voeding aan die lieve wolf in jou! Hij werkt in elk geval aanstekelijk!

Geluk is een keuze

Geluk is een keuze

Geplaatst in Tips & Tricks | Een reactie plaatsen

Kentering

Het overkomt me af en toe dat er voortdurend een woord door mijn hoofd speelt. Het duikt op op de meest onverwachte momenten, ik sta er mee op en ik ga er mee slapen.   Het woord is meestal betekenisvol en roept op om even stil te staan bij wat er vanbinnen bezig is.

Nu is het woord: ‘kentering’. Het is er voortdurend. Dus ben ik even gaan opzoeken wat het eigenlijk betekent, want het is niet zo’n woord dat in mijn dagelijks woordgebruik voorkomt. Het is een bijzonder woord, vind ik. Het heeft te maken met ommekeer. Zo goed als alle betekenissen die ik ervan vind beginnen met ‘om’: omkering, ommezwaai, ommekeer, omslag, ombuiging. Het woord ‘kentering’ duidt op het moment van omkering. Het is het keerpunt zelf. Het is een zeeterm. Het duidt het moment van kanteling aan tussen eb en vloed, wanneer de stroming omkeert. Het tij wisselt. En dan komt er even stil water, dood water zegt men ook. Het kan een kort moment zijn, maar op bepaalde plaatsen kan het geruime tijd duren.

Eb en vloed

Eb en vloed

Als ik dit zo lees, ja, dan herken ik wel één en ander. Er is al enige tijd dat gevoel van in een overgang te zitten. En dat duidt op mijn eigen leven, maar zeker ook op de boeiende tijd waarin we leven. Soms heb ik onmiskenbaar dat gevoel van ‘dood water’. Wanneer komt er verandering? Hoe lang moet ik nog wachten op een echt nieuwe start? Kunnen we blijven proberen om nieuwe projecten te lanceren? Wanneer komt er een doorbraak? Soms lijkt het op het gevoel dat vele deuren (naar het verleden) dicht zijn en er nog geen andere deur echt open is, al kan ik soms wel een deur op een kiertje krijgen…. Dat is een onbehaaglijk gevoel, want het lijkt of er niets gebeurt! Of alles stil staat en je kan proberen wat je wil, er is geen beweging in te krijgen. Naar het verleden terug kan niet meer, want ik ben te zeer veranderd. Het vorige leven, werk, relatie, zelfs hobby en gewoontes passen niet echt meer bij mij. En dan lijkt het of je zomaar wat rond zwalpt en zoekt. Het enige wat je zeker weet is wat niet meer kan. Maar er is nog niet echt iets in de plaats gekomen. Er zijn wel plannen, heel veel plannen… Maar het getij is nog niet echt van richting veranderd.        Het lijkt op het punt waarop de zwemmer aan de rand van het zwembad komt en zich omkeert. Hij zet zich af tegen de kant en even is er gewichtloosheid, totale ommekeer, voor hij weer  grip krijgt op het water en de andere kant uitgaat.

De zwemmer keert

De zwemmer keert

Er zijn wel enkele belangrijke richtingwijzers om dan het noorden niet te verliezen.      Eerst en vooral geduld! Het uithouden, want eigenlijk weet ik dat de verandering op til is en zich binnen afzienbare tijd doorzet. Ondertussen is het belangrijk de zaak niet te forceren en goed bij jezelf te blijven. En dat is een tweede element: voelen, bewust blijven van wat er gebeurt. Je niet laten meedrijven op de ‘gewoontes’ van vroeger. De tussentijd ervaren als een vruchtbare stille tijd, waarin de zaken ontkiemen. En daar is rust voor nodig en goede zorg. Blijven voelen wat wel en wat niet bij je hoort, ook al is dat anders en nog volop in verandering. De stilte, de rust, de eenzaamheid misschien… zijn nodig om het nieuwe in alle vrede te laten ontstaan. Een ommekeer, een wisseling, een verandering vraagt het bewust beleven van wat er bezig is. Want ineens zal het er zijn: het nieuwe leven, de doorbraak van nieuwe initiatieven en gebeurtenissen in je leven. Voorlopig kan ik er vooral op vertrouwen dat het er komt! ‘Zie, ik ga iets nieuws ondernemen! Het is al aan het ontkiemen, zie je het nog niet?’ (Jesaja 43, 19)

Het keerpunt

Het keerpunt

Wat je zelf in het klein in je leven ervaart, zegt zeker iets over de tijd waarin we nu leven. Traditionele systemen worden in vraag gesteld of komen tot een eind. De aarde reageert tegen de manier waarop ze behandeld wordt. Oude wetten en normen blijken niet meer te werken. Hier en daar duiken nieuwe methodieken en handelwijzen op, met meer respect voor mens en aarde. Pril en klein nog, maar ze zijn er onmiskenbaar. Ook op deze manier leven we in een tussentijd. Het oude heeft nog heel veel kracht en blijft zich manifesteren: streven naar macht, afhankelijkheid,  uiterlijk vertoon, materie, desnoods met geweld. Terwijl her en der nieuwe energie opduikt en zijn weg zoekt: inkeer, meditatie, respect voor ieder levend wezen, duurzame energie, nieuw gemeenschapsleven….. Stap voor stap wint het veld, hoe kwetsbaar het op dit moment nog is. De kentering is er, we leven volop in het keerpunt!

Geplaatst in Het leven zoals het is | Een reactie plaatsen

Het spinnenweb

Een spin werd geboren hoog in een spar. Toen ze haar leven in eigen hand moest nemen, liet ze zich naar beneden zakken en weefde daar een enorm groot spinnenweb, dat ze langs boven vasthechtte. Heel de zomer ving ze insecten en ze leefde zonder zorgen. In de herfst maakte ze een inspectieronde langs haar web. Hier en daar voerde ze een kleine herstelling uit. Bovenaan zag ze een draad die zo hoog hing dat ze het einde ervan niet kon zien.

‘Met die draad heb ik de hele zomer niets gevangen!’ zei de spin. ‘Hij zit alleen maar in de weg. Ik ga hem doorsnijden.’

Ze deed het en meteen viel het hele spinnenweb naar beneden en verstikte de spin in zijn draden.

spinnenweb Enkele mijmeringen

Zo verloopt ons leven vaak: we beginnen aan een project: een relatie, een gezin met kinderen, werken of een eigen zaak, zoveel wat we graag doen in onze vrije tijd en we gaan helemaal op  in wat we doen.  We genieten, we maken ons alleen de nodige zorgen…

En we vergeten dat ons leven vast hangt aan één draad. Af en toe is het nodig een inspectieronde te houden om te zien waar we eigenlijk mee bezig zijn: past dit alles in mijn project? Wat is belangrijk? Wat is bijkomstig? Wat kan ik loslaten? Waar besteed ik best meer aandacht aan? Als we regelmatig op die manier ‘grote kuis’ houden, blijft ons leven up-to-date en voelen we ons ook steeds klaar voor nieuwe uitdagingen. Het is goed om er bewust mee bezig te zijn.

Die ene draad verbindt ons met het geheel, met het Al. Dat maakt dat alles wat we doen kadert in een groter geheel. Hoe meer we ons bewust worden van deze verbondenheid, hoe meer we kunnen begrijpen en aanvaarden wat er in ons leven en in dat van anderen gebeurt. Als we ons realiseren dat alles met alles verbonden is en dat alle leven op aarde een weerspiegeling is van het grote leven in het universum, dan krijgt ons kleine leven hier opeens veel meer zin en betekenis. En zien we betekenis in alle leven en alle gebeurtenissen op aarde.

Verbonden met het heelal

Verbonden met het heelal

Geplaatst in Tips & Tricks | Een reactie plaatsen

Asiel

De schrijnende verhalen blijven zich dagelijks opstapelen: gammele bootjes, honderden vluchtelingen op zoek naar een beter leven, uitgehongerde mensen, vele kinderen, … Elke dag worden er mensen gered….  of niet. Wat bezielt hen? Vluchten doen mensen nooit zomaar. Ze zijn op zoek naar een veilige plek. Want daar heeft ieder mens recht op. En op dit moment zit de wereld zo in elkaar dat de kleine helft van de aarde veilig, rijk, weinig bevolkt en comfortabel is en de grote helft is arm, bedreigd op allerlei manieren, overbevolkt en behoeftig naar een menswaardig leven. En vermits de media overal ter wereld doordringen, krijgt men ook in de arme landen een beeld van hoe het er in de rijke landen aan toe gaat. Logisch dus dat men vlucht naar betere oorden, in de hoop om voor zichzelf, maar nog meer voor de kinderen een menswaardig leven op te bouwen. De grote geldsommen en de gigantische gevaren onderweg nemen ze er blijkbaar graag bij. Wat een motivatie moeten die mensen wel hebben om zo’n tocht te ondernemen!

asielzoekers

Op dit moment wordt vooral de oorzaak van het probleem gelegd bij de mensenhandelaars die de vluchtelingen een veilige overtocht beloven naar een beter leven en daar gigantische bedragen voor vragen. Maar eigenlijk zijn zij slechts tussenpersonen die weliswaar profiteren van de situatie, maar zeker niet de oorzaak ervan zijn. Oorzaak is de geweldige ongelijke verdeling van bezit en rijkdom op de aarde. Een verdeling die uitgevonden is en in stand gehouden wordt door wie rijk is. Want tot op de dag van vandaag is het nog steeds zo dat de rijken rijker worden en de armen armer. Dus, gelijk hebben ze, die (boot)vluchtelingen die komen aankloppen aan de bijna verzegelde poorten van het rijke westen!  Ze stellen onze levenswijze in vraag. Ze stellen vooral in vraag wat wij ‘veiligheid’ noemen, want dat komt vooral neer op materiële en financiële ‘veiligheid’. Terwijl bedreigingen zich op zoveel meer manieren kunnen voordoen. Politieke overtuigingen bv., of seksuele geaardheid die niet aanvaard wordt, of gewoon meningen die niet mogen worden uitgesproken, of een geloofsovertuiging die niet mag ingaan tegen de opgelegde norm in een land. Mensen vluchten doorgaans om hun leven te redden, of toch zeker op zoek naar een beter leven, een plaats waar men mensvaardig behandeld wordt. In dat opzicht is het wel boeiend om te zien waar het woord ‘asiel’ vandaan komt. Het is Grieks van oorsprong en het betekent: heiligdom, toevluchtsoord. In het oude Griekenland was het asiel een tempel of altaar waar vluchtelingen onder bescherming van de godheid stonden en niet onder dwang konden worden weggehaald. Ook in het oude Rome en in de Middeleeuwen bestonden dergelijke plaatsen waar vluchtelingen onder bescherming stonden. Wij kennen het woord asiel vooral van de dierenasielen, waar dieren zonder baasje worden ondergebracht en verzorgd. Eigenlijk kan je ook de ambassades in de verschillende landen als een asielplaats zien, waar je onderdak en bescherming krijgt als je aangeklaagd wordt. Edward Snowden kan er wel van meepraten… Het zijn plaatsen waar je onschendbaarheid geniet en waar je volledig als mens tot je recht kan komen en aanvaard wordt. De asielplaatsen voor vluchtelingen in ons land zijn er maar een flauw afkooksel van, want dat zijn eigenlijk verdoken gevangenissen, waar mensen worden opgesloten omdat ze geen papieren hebben, alsof dat een misdaad is…. Meer en meer mensen in de rijke landen, ook in ons land,  ondervinden dat ze niet volwaardig als mens behandeld worden, maar enkel beoordeeld worden op hun ‘marktwaarde’ en hun ‘rendement’. Als dat niet voldoet tellen ze niet echt mee en raken ze in de marge van de maatschappij. Een marge die steeds dichter bevolkt raakt. Wat onze maatschappij nodig heeft zijn asielplaatsen, waar mensen volwaardig zichzelf kunnen zijn en niet één van de vele rollen moeten spelen die van hen vereist worden. Plaatsen waar ze hun eigen levensritme kunnen terugvinden en niet gedwongen worden in een keurslijf van prestaties. Plaatsen waar mensen kunnen experimenteren, waar niet alles hoeft te lukken, waar ze gewoon kunnen zijn, klein èn groot! Plekken waar ze weer kunnen ontdekken hoe mooi het leven is en hoe je kan genieten van eenvoudige dingen. Plekken waar tijd is, om met geluk bezig te zijn, en waar dat niet gezien wordt als ‘verloren’ tijd. Zo’n plek wil De Boerderie zijn. Een vrijplaats, waar je ongedwongen, samen met anderen, op zoek kan gaan naar je waarde en je missie als persoon. Een vrijplaats in alle betekenissen van het woord. Een plaats waar je onschendbaarheid geniet als de unieke mens die je bent, waar je niet beoordeeld wordt, maar gewoon kan zijn. We nodigen je graag uit om hier mee te komen van genieten!

De Boerderie

De Boerderie

Geplaatst in Het leven zoals het is | Een reactie plaatsen